Popyt na mieszkania był ciągle i ciągle bywało ich na rynku zbyt mało. Niby budownictwo wzrastało w szalonym tempie, stawiano ogromne, kilkupiętrowe bloki- sypialnie ale wciąż było ich zbyt mało, ciągle nie były na wolnym rynku dla ogółu. Młodzi ludzie na progu samodzielnego życia coraz częściej dążą do samodzielności nie zawsze dopiero po stworzeniu rodziny. Są dojrzali i na wzór z zachodu wcześniej rozpoczynają pracę zawodową i równocześnie się uczą i podnoszą kwalifikacje, chcą być więc samodzielni. Pewniej i bez niepokoju opuszczają rodzinne domy niż ich rodzice, którzy niby usamodzielniali się uciekając do dużych miast na studia, ale tylko niektórzy pracowali a reszta dość długo dążyli do domów po rozpoczęciu drogi zawodowej. Młodzi ludzie przeważnie wykształcani, którzy mocno ciężko pracują nawet jak nie posiadają jeszcze odpowiednich zasobów na budowę gnieżdżąc się w małych mieszkaniach, już na przeszłość i troskliwie inwestują w działki budowlane. Młodzież jest bardzo dobrze zorientowana w realiach rządzących na rynku nieruchomości. Zdają sobie sprawę, że na tym polu może być ciągły rozwój. Ludzie szczególnie o określonej pozycji będą dążyć do poprawy swoich warunków lokalowych na korzystniejsze lepsze.